Hoe snelheid traagheid

nauwelijks kan bijhouden

Mis misschien

lef zonder overdenking

Als heftige achtergrond

een gordijn van velour

Hangend achter ogen

zo zwaar

Schreeuwend in oren

wat een venijn

om kleppen

open te houden

Onnodig durend

flikker toch op

met het teveel

En dan

als een ineens

Een oorverdovende stilte

loslaten, afstemmen en laten gaan