Ik ben onderweg…
De rode draad
Mijn naam is René Booms (1965) en mijn leven voelt als een voortdurende beweging van onveiligheid en ongemak, naar gezien en gehoord worden. Eerst door anderen, en steeds meer ook door mezelf.
Anders waarnemen
Ik beleef de wereld intens. Ik voel stemmingen, herken patronen en luister ook naar wat niet wordt uitgesproken. Wat ik lang als kwetsbaarheid zie, ontdek ik later als kracht.
Leren leven met mezelf
Perioden van ontregeling en herstel leren mij dat ik niet hoef terug te keren naar wie ik was. Ik leer mijn kwetsbaarheid niet weg te werken, maar haar te begrijpen en ermee te leven.
Mijn eigen weg

Steeds minder probeer ik te voldoen aan verwachtingen van anderen. Ik leer vertrouwen op mijn eigen waarneming, mijn eigen tempo en mijn eigen stem.
Levenskunstenaar
Wandelen, waarnemen, schrijven en reflecteren helpen mij betekenis te geven aan wat ik meemaak. Aandachtig aanwezig zijn wordt steeds meer mijn manier van leven.
De mens achter het verhaal
Ik ben steeds minder geïnteresseerd in snelle oplossingen. Achter gedrag zoek ik de ervaring, achter woorden de betekenis. Ik ontdek hoe sterk het verlangen is om werkelijk gezien en gehoord te worden.
Waar het samenkomt
Mijn eigen ervaringen met overprikkeling, mijn ruim dertig jaar sociaal-pedagogische praktijkervaring en de honderden gesprekken die ik heb gevoerd met mensen met complexe gedragsproblemen, komen samen in JouwInterview. Wat ik zelf heb ervaren en wat ik jarenlang bij anderen heb gezien, heeft mij geleerd om verder te luisteren dan woorden en gedrag. Zo is JouwInterview ontstaan: als een plek waar aandacht, ervaring en persoonlijke verhalen samenkomen.
Blijven ontwikkelen
Mijn leven is geen afgerond verhaal. Gesprekken, wandelingen, schrijven en reflectie blijven tussenstations. Persoonlijke ontwikkeling zie ik steeds meer als een levenshouding.
Ruimte na een einde
Beëindigingen horen bij mijn leven. Wat vroeger vooral als verlies voelde, kan ik steeds vaker zien als ruimte voor iets nieuws. Onzekerheid mag er zijn, maar bepaalt niet langer mijn richting.
Wie ik word
Mijn grootste ontwikkeling ligt niet in wat ik bereik, maar in wie ik word. Ik hoef mijn leven niet meer te bewijzen. Ik wil het bewuster beleven en belichamen.
Onderweg
Daarom blijf ik wandelen, luisteren, schrijven en vragen stellen. Niet omdat ik klaar ben, maar omdat het leven zelf mijn grootste leermeester blijft.
Van overleven naar leven.
Van aanpassen naar authenticiteit.
Van antwoorden zoeken naar betekenis ontdekken.
Van gezien willen worden naar anderen werkelijk zien en horen.
Dat is de rode draad van mijn leven.
Ik ben onderweg…
