Hoe het licht uitging

Ik durfde niet eens meer in de auto te stappen om naar mijn werk te rijden. Zo’n intense en gevoelige gebeurtenis. Wat was ik gespannen en o zo angstig.

De paniek sloeg toe en daar waren ze, de aanvallen en de hyperventilatie. Niemand die mij kon vertellen dat ik verkeerd ademde. Zoveel onwetendheid, het bleek namelijk dat ik ook zo af en toe last had van een beperking.

Totaal overprikkelt stortte ik volledig in elkaar en besloot heftig huilende niet meer naar mijn werk te gaan. Toen ik de huiskamer inliep, ben ik naar boven gegaan en ben m’n bed ingekropen. Mijn prikkelarme omgeving.

De periode van besef, moed en herstel brak aan en pas een paar jaar later voelde ik me weer aansterken, en ben ik na 10 jaar(!) weer op een plek uitgekomen, waar mijn balans weer voelbaar was.

Die 10 jaar herstel hadden te maken met een diagnose die door mijn behandelend arts gesteld werd. Ik bleek vanaf mijn geboorte al af en toe last te hebben van ernstige stemmingswisselingen. In mijn geval ook wel bipolaire stoornis genoemd.

Toen de diagnose eenmaal gesteld was, kwam mijn herstel in een sneltreinvaart. Wel met vallen en opstaan, maar in 10 jaar tijd wist ik eindelijk waarom ik zo’n moeite had om te overleven.

Inmiddels heeft mijn leven een metamorfose ondergaan en is de bipolariteit me niet langer tot last. Ik handel nu veel preventiever, zodat de last uiteindelijk snel geëlimineerd word. Wat een rijkdom, van overleven naar bewuster leven.

Ik ben ook zo intens dankbaar voor het feit dat belangrijke mensen om mij heen eindeloos veel oprechte vragen aan mij zijn blijven stellen. Wat heb je nodig? Wat kunnen wij nog meer doen? Waar loop je tegen aan?

Alles met de intentie om mij uit mijn onwetendheid te krijgen. Een besef te ontwikkelen waarom wat en met wie alles samenhing.

En omgekeerd stelde ik ontelbaar veel vragen aan hun. Ja maar waarom voel ik me steeds zo moe? Waarom voel ik me zo depressief, terwijl ik zo een enorme wilskracht heb? Hoe werkt mijn brein?

En door al dat gevraag vielen al mijn levens- puzzelstukjes op zijn plaats. Ik ervaarde een intense dankbaarheid voor zoveel liefdevolle mensen en alle oprechte vragen, soms ook bijzonder confronterend.

Mijn conclusie na mijn 30 jaar interview-ervaring en het eindeloos te zijn bevraagd door voor mij belangrijke mensen, is in 4 woorden te vatten; vragen delen betekent helen!

En inmiddels heb ik ook nog eens heel wat van me af weten te schrijven. Daar is een bestseller autobiografie ‘Bipolair, mijn geheim over leven’ uit voort gekomen, die in 2019 is gepubliceerd.

Boekpresentaties volgde en we organiseerden lezingen, waarbij mijn vrouw en ik elkaar interviewde. Ook werden we voor lezingen uitgenodigt.

En wat een herkenning en vragen over onmacht, kwamen er keer op keer uit het publiek.

Zoveel mensen die hun gevoel deelde over de last die zij ervaarde bij hun overprikkeling, paniekaanvallen en/of stemmingswisselingen.

Ook creatieve soms simpele oplossingen kwamen aan bod. Onderbreek de dag bijvoorbeeld voor 10 minuten een aantal keren, echte powernaps. Zo doorbreek je jouw gedachtenstroom.

Uit de lezingen zijn toen de één-op-één Online Dichtende Interviews ontstaan, waar inmiddels al vele mensen hun eigen pad weer hebben weten terug te vinden.

Zij volgen nu hun talenten en wensen, en voelen zich gehoord en gezien om wie zij ten diepste zijn.