Het grootste mannengeheim ooit, onthult!

Je bent een succesvolle man en beschikt over veel geld, een prachtige vrouw en kinderen die alles krijgen wat hun hartje begeert. Totdat je langzamerhand een beetje teveel praatjes krijgt. Je gedraagt je steeds arroganter en bent uiteindelijk jouw eigen probleem. Het ernstige van je situatie is dat je dat zelf allemaal niet doorhebt, je leeft als een kip zonder kop.

Het gaat in jouw leven allang niet meer zoals je wil. Je reageert je ongemakkelijke gevoelens af door jaloers en cynisch gedrag te uiten tegenover met name mannen. Je compenseert je frustraties door anderen in je omgeving het leven zuur te maken. Zelfs een aantal vrienden moeten het ontgelden.

Jouw korte lontje zorgt ervoor dat je je steeds meer als een control-freak ontwikkelt. Je kinderen worden steeds afstandelijker naar jou. Wat je niet ziet is dat ze steeds vaker bang zijn voor jouw onvoorspelbare gedrag. Jij mooi mens hebt niet eens door hoe bang jij voor jezelf bent als je ‘s morgens in de spiegel kijkt. Jouw vrouw pikt het niet langer en met pijn in haar hart besluit ze van je te gaan scheiden.

De bom barst bij jou als je tot overmaat van ramp ook last blijkt te hebben van extreme stemmingswisselingen. Je meld je ziek op het werk, daar waar je ziel en zaligheid in zit. Jouw levenswerk vertoond scheuren en dondert in elkaar. Je bedrijf gaat failliet en jij bent inmiddels een totaal uitgebluste man, burn-out en bipolair.

De onderhoudskosten voor je statige huis zijn onbetaalbaar geworden, waardoor je jullie huis gedwongen moet verkopen. Je blijft met een enorme restschuld achter. In je dakloze situatie zie je geen uitweg meer…

Eén vriend is je al die tijd trouw gebleven en heeft je gewezen op deze tekst en het lijkt wel of de tekst over jouw leven gaat.

Mijn naam is René Booms, interviewer/coach en schrijver. Ik geloof ook in mannenkracht door kwetsbaarheid.

Kwetsbaarheid is alleen voor échte mannen, échte krachtpatsers

Kwetsbaarheid opent voor jou namelijk alle deuren naar persoonlijk geluk en wijsheid en maakt alles wat je wenst en wil doen mogelijk!

Prestatiedruk en stress, niet alleen op het werk, maar ook privé, vormen een explosieve cocktail. Torenhoge verwachtingen van jezelf, en je omgeving maken een ideale versie van jezelf.

Alles is buitenkant, terwijl het juist ook als man gaat om je PERSOONLIJKE ONTWIKKELING. Ontwikkeling bereik je met vallen en opstaan, kwetsbaar opstellen dus! Zo ontdek je via je innerlijke reis wie en wat je bent. Het gaat duidelijk niet alleen om je reisbestemming, maar vooral ook om je bewustwording tijdens je proces.

Mannen gezocht!, die durven te gaan staan voor kracht van kwetsbaarheid. Ik zie heel veel vrouwen die naar voren durven komen en meer uitkomen voor hun gevoel. De mannen zijn daarin nog heel voorzichtig.

Dit is het gevolg van de evolutie tot nu toe en dat is ook niet erg. Mannen zijn aangeleerd sterk te moeten zijn en hun gevoelens niet te tonen. Dit komt voort uit de tijd van de oorlog en middeleeuwen, omdat mannen moesten vechten. Daarin konden emoties niet de overhand nemen, gezien op die basis een oorlog verloren kon worden.

Deze cultuur is door de eeuwen heen als waarheid aangenomen en heeft ervoor gezorgd dat de mannen een bepaalde rol op zich hebben moeten nemen. Ongeacht dat mannen anders zijn dan de vrouwen, wordt er vaak vergeten dat mannen net zoveel gevoel hebben als vrouwen.

Alleen weten mannen dit beter te verbergen. Het is voor een man dan moeilijk om naar voren te stappen en zijn ware gevoelens te erkennen, tonen en aan te geven. Want als een man dat doet, wordt hij als zwak gezien volgens de maatschappij. Maar dat is natuurlijk allang achterhaalt.

Een man kan nog steeds een sterke man zijn, maar ook zijn kwetsbaarheid laten zien. Ook een man mag meer zijn gevoelens tonen, zonder oordeel en zonder afwijzing. Iets waar deze maatschappij erg goed in is, is mensen afwijzen.

Afwijzing

Het is natuurlijk iets wat van nature gaat, maar mensen wijzen altijd iets af wat ze niet kennen of niet willen weten of voelen. Het wordt weg gelachen of weg gewuifd en er wordt verder niet over gesproken. Maar wat is daar nou leuk aan?

We weten allemaal hoe afwijzing voelt, en toch blijven we het doen bij een ander. We willen een man die een vrouw begrijpt, maar als een man zijn kwetsbaarheid laat zien is het weer niet goed. Als een man zijn muurtje afbreekt en zijn ego loslaat, wordt dat gezien als niet mannelijk genoeg. Maar waarom is dat? Kan een man niet kwetsbaar zijn in zijn mannelijkheid?

Is een man dan niet veel meer in lijn met zijn ware essentie, en kan dat dan niet veel mooiere verbindingen tot stand brengen? Veel mooiere, pure en eerlijke relaties, waarin echte verbinding tot stand kan worden gebracht.

Waarin een man volledig zichzelf kan zijn en deze verbinding die hij met zichzelf heeft aangemaakt, weer andere kan inspireren dat voor zichzelf te doen. Zijn licht te verspreiden, waardoor er geen muurtjes en ego meer bestaan. Waar de kinderen weer van kunnen leren, en zullen leren dat het oké is om hun kwetsbare ik te zijn.

Waarin er nieuwe rollen ontstaan en deze een kettingreactie zal veroorzaken van liefde en verbinding. En als een man terug gaat naar zijn werkelijke bron, zijn ware essentie, dan zal hij ongekende talenten kunnen ontwikkelen. Want vanuit de bron, kan je creëren. Vanuit de bron kan je zijn wie je werkelijk bent. Geen harnas meer, geen masker meer, geen ego meer, want die dient niet meer.

Vanuit de ware essentie kan de man zijn hart gaan volgen, en misschien wel een heel ander pad gaan opzoeken dan hij in werkelijkheid zou doen. Omdat het van hem verwacht werd, en omdat het ‘normaal’ was. Maar wie zegt dat een man niet door zijn gevoeligheid en zijn hart te volgen, tot hele mooie creaties kan komen?

Wie zegt dat een man door zijn kwetsbaarheid niet een hele mooie inspiratiebron kan zijn voor velen? Elk mens is geboren met het potentieel iets te creëren, al zijn we door de maatschappij in een keurslijf gezet. En wordt er van de man verwacht een bepaalde rol op zich te nemen.

Maar dat is natuurlijk allang achterhaald, gezien emancipatie allang in de wereld is geroepen. En gezien elk mens gelijk is en we allemaal uit dezelfde bron komen. En we allemaal ons hart kunnen volgen, ook al wordt dat niet van ons verwacht. Omdat het niet bij een man staat of hoort, of wat de maatschappij jou ook probeert aan te praten.

We hoeven allang niet meer de slaven van het systeem te zijn. Iedereen kan zich losbreken van de opgelegde regels en de aangeleerde cultuur.

Creëer je eigen regels en jouw eigen cultuur, en je zult openbreken en je zult de juiste mensen op jou pad aantrekken en inspireren. We hoeven allang niet meer te doen wat er van ons verwacht wordt, want dat is het hoofd die jou dat verteld. Laat alle verwachtingen naar jezelf en de maatschappij los en creëer jouw leven door je hart te volgen.

De tijd voor de kwetsbare man is nu gekomen, en daar mag je vooruit komen. Start deze revolutie en laat jezelf zien! Wees de voorloper en vertrouw erop dat dit het proces is van de nieuwe aarde. Laat je ware ik zien, want als jij tot jou recht komt zal je zo een mooie inspiratie worden voor jezelf en zoveel anderen. Nu is de tijd van creatie en voor je ware gevoelens uit te komen. Nu is de tijd om je kwetsbare ik te laten zien en je hart te volgen. Nu is de tijd!

met dank aan ‘Love D’ voor ‘Yoors’

En nou ACTIE!

Jouw persoonlijke avontuur in 3 magische stappen.

Deze 3 stappen samen vormen een waanzinnige gelukscocktail/boost.

Stap 1. = HERKENNEN = benoemen van je frustratie-moment

Stap 2. = ERKENNEN = verwoorden van dat wat je dan doet

Stap 3. = VERKENNEN = ontdekken van een alternatief

Je wordt bijvoorbeeld boos op de bestuurder voor je, omdat die dan weer langzaam dan weer snel rijdt. Je herkent die boosheid bij jezelf. Vervolgens erken je je boosheid door van een afstand naar jezelf te kijken en jezelf toespreekt. Je geeft woorden aan je emoties en wat er gebeurt en accepteert dat. Uiteindelijk verken je welke mogelijkheden je hebt. Deze 3 stappen kun je eindeloos herhalen.

Wil je op de hoogte blijven?

Mood swings

Ik ga met dit artikel niet op de stoel zitten van een arts of therapeut. Dit artikel is tot stand gekomen met dank aan Ruud Meulenberg. Zijn expertise vormt voor mij een bron van informatie en inspiratie.

Slaat jouw humeur van het ene op het andere moment totaal om? Heb jij last van intense positieve en negatieve emoties die vrij snel achter elkaar optreden?

Dan kun je last van stemmingswisselingen hebben; mood swings, die jou enorm van je stuk kunnen brengen. Je kunt zomaar spontaan in huilen uitbarsten of een woede-uitbarsting krijgen om niets.

Stemmingswisselingen zijn echter ook een van de symptomen van een (naderende) burn-out.

In Nederland ondervind zestig procent van de werknemers regelmatig of zeer vaak werkgerelateerde stress (Volksgezondheid en Zorg).

Heb jij stressklachten? Dan heb je ongetwijfeld al kennis gemaakt met schommelende stemmingen.

Het verschil tussen stemmingswisselingen en normale emoties

Normale, gezonde positieve én negatieve emoties duren gemiddeld slechts 90 seconden. Na 1,5 minuut zakt deze emotie dus weer af.

Blijft deze emotie langer aanhouden, dan wordt deze ‘ongezond’ genoemd. Worden ze daarnaast heftiger dan jij van jezelf gewend bent en komen ze vaak voor, dan spreken we van een stemmingswisseling. 

Emotionele instabiliteit is één van de alarmsignalen van een burn-out. Een burn-out raakt vaak mensen die juist stabiel overkomen en als een rots in de branding lijken te functioneren. Herkenbaar?

Vaak word je door je eigen sterk positieve of negatieve stemming overspoelt en herken jij jezelf even niet meer. Dat geldt ook voor jouw omgeving: het kan heel verwarrend en vervelend zijn voor de mensen om jou heen om jou bijvoorbeeld ineens te zien ontploffen.  

Ja, de mannen krijgen ook te maken met de hormonale overgang. Deze wordt veroorzaakt door de daling van de testosteron productie. 

De symptomen komen redelijk overeen met die van vrouwen: opvliegers en zweetaanvallen, een lager libido, depressieve klachten, lusteloosheid, vermoeidheid en … stemmingswisselingen. Omdat de klachten zich wat subtieler voordoen, vallen ze minder op.

De hormonenverandering van mannen begint vanaf 40 jaar. Ben je jonger of heb je andere symptomen die niet passen bij een penopauze, dan is er hoogstwaarschijnlijk sprake van stress.

Stress is een sluipmoordenaar. Ben je niet in staat je stresslevel te verlagen, dan loop je kans op een burn-out.  

Op een of andere manier denkt men dat vrouwen vaker te kampen hebben met mood swings. Dat komt hoofdzakelijk omdat de overgang, de pil of een zwangerschap al snel de schuld hiervan krijgen.

Het hormonenstelsel van vrouwen zit inderdaad ingewikkeld in elkaar. Door de cyclus bijvoorbeeld kunnen hormonen uit balans raken.  

Tijdens de overgang daalt zowel de productie van oestrogeen als progesteron, waardoor er naast stemmingswisselingen ook klachten als gewichtstoename, opvliegers, vermoeidheid en onder andere verlies van libido ontstaan.

Heb jij geen andere burn-out of stress gerelateerde klachten? Dan kan je hormoonhuishouding een reële oorzaak zijn.  

Mensen met een depressie, zie ook ervaren vooral dieptepunten en geen of nauwelijks hoogtepunten. Zij voelen zich vooral hopeloos, rusteloos en leeg.

Ze voelen zich minder waard dan een ander, hebben een sombere blik op de toekomst en houden zich onder andere bezig met de dood.

De moodswings bij mensen die depressief zijn, slaan dan ook vaak uit naar de negatieve emoties. Meestal voelen ze zich ’s morgens het slechtst en wordt hun stemming in de loop van de dag wat beter.

Herken jij jezelf in deze korte omschrijving? Dan is het ongevraagde advies om jouw huisarts te bezoeken. Hij of zij kan samen met jou kijken naar de oorzaak van jouw depressie en een behandeltraject met jou afspreken.  

Een hsp’er is een hooggevoelig of hoogsensitief persoon. Hsp is geen aandoening, maar een natuurlijke eigenschap: het karakter waar je mee wordt geboren. Een hsp’er heeft een reeks aan kenmerken die hem of haar typeert. 

Omdat Hsp’ers erg gevoelig zijn voor prikkels, kunnen ze negatieve stemmingen van mensen of situaties onbewust overnemen. Hierdoor ervaren ze sneller stemmingswisselingen. Volgens dr. Elaine Aron heeft 1 op de 5 mensen de kenmerken van hsp.

Angst is een basis-emotie: we komen allemaal op de wereld met een gezond portie angst. Deze emotie zorgt ervoor dat we in gevaarlijke of dreigende situaties automatisch overgaan op ons overlevingsinstinct.

Angst wordt een gevaar als we er regelmatig mee te maken krijgen en we alle energie nodig hebben om ertegen te vechten. 

Maar liefst 1 op de 5 Nederlanders heeft daarmee te maken. Zij schieten in de stress van een scala aan zaken die hun angst aanjagen.

Dat heeft natuurlijk grote invloed op de stemming. Langdurige en frequente angstaanvallen kunnen gepaard gaan met paniekaanvallen, die mensen letterlijk laten verstarren. Zelfs de natuurlijke vecht- of vluchtreactie blijft dan

Een trauma ontstaat door een schokkende gebeurtenis. Dit kan zowel op emotioneel, lichamelijk als sociaal vlak zijn. Zo kan jij door een vreselijk verkeersongeluk, een brand of het overlijden van een dierbare, getraumatiseerd raken. 

Hetzelfde geldt voor verwaarlozing, menselijk leed of geweld. Een trauma veroorzaakt blijvend letsel. Je krijgt bijvoorbeeld moeite met de omgang met anderen, je verliest de controle over je gedrag en je bent overmatig gevoelig en kwetsbaar.

Wanneer je direct of indirect geconfronteerd of herinnerd wordt met jouw trauma, is het haast vanzelfsprekend dat jouw stemming zal veranderen. 

Deze stemmingswisselingen kunnen verschillend zijn: je kan je somber gaan voelen en je terugtrekken, maar ook juist heel druk en hyper worden. 

Het gebeurd vaak dat mensen met stress en burn-out klachten ook slaapproblemen hebben. Dit heeft vaak te maken met onrust in jouw hoofd. 

De stresshormonen zorgen er namelijk voor dat jij extra adrenaline aanmaakt omdat jij je zorgen maakt of je vannacht eindelijk eens goed kan slapen, of je zorgen maakt om de dag van morgen. 

Hierdoor krijg je een verstoorde slaapcyclus en sta je de volgende dag nog vermoeider weer op.

Natuurlijk is dat niet bevorderlijk voor jouw humeur. Bovendien worden de ups en downs van jouw stemming steeds heftiger.

Je kan natuurlijk naar slaapmedicatie grijpen, maar hiermee bestrijd je slechts één symptoom. Er is namelijk maar een effectieve remedie tegen slaapproblemen veroorzaakt door stress. 

De bron van je problemen aanpakken!

Vind je het lastig de oorzaak van je stress naar boven te krijgen, zoek dan hulp. Helaas is stress inmiddels uitgegroeid tot volksziekte nummer 1, waardoor vele mensen dezelfde klachten hebben als jij. Een schrale troost.

We spraken al eerder over ongezonde stress; de momenten dat jouw lichaam en geest extreem onder druk staan en je continu op de stand vechten of vluchten staat. 

Gezonde stress is stress die onschadelijk is en je helpt goed te handelen in een noodsituatie.

Het is een kwestie van de juiste balans tussen overbelasting en onderbelasting. Als mens kom je het beste tot je recht als je tussen de 40% en de 70% van je kunnen handelt. 

Bij positieve stress voel je je gelukkig, kan je moeiteloos hoog presteren, werk je efficiënt en heb je plezier in het leven.

Wat is eenzaamheid?

Alles wat ik in dit artikel met je deel, is gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen.

Voor mij betekent éénzaamheid, je niet verbonden voelen. Ik ervaar een gemis aan een hechte, emotionele band met anderen en mezelf. Of ik heb minder contact met andere mensen dan ik zou willen. Eenzaamheid gaat bij mij gepaard met kenmerken als negatieve gevoelens van leegte, verdriet, angst en zinloosheid en met lichamelijke of psychische klachten.

Eenzaamheid bewust voelen door het gemis van een hechte emotionele band met een ander, betekent voor mij één van de manieren/gereedschappen om mezelf mentaal te ervaren en weer tijd te nemen om mijzelf persoonlijk te ontwikkelen.

Je zou kunnen zeggen dat eenzaamheid vergeleken kan worden met een spiegel. Een spiegel waar ik niet kijk naar mijn spiegeling, maar naar mijn ziel. Wat bij mij vaak als eerste gebeurt als ik in eenzaamheid naar mijn spiegeling kijk? Ik moet huilen.

Ik kijk naar mijn tranen en zie mijn binnenste tevoorschijn komen. Dat is voor mij ook het moment om mijn gezicht weer af te wenden, omdat de herkenning van wat ik doe en hoe ik mijn leven leef vanuit kwetsbaarheid, weer voelbaar is.

Toch kan dit kort beschreven proces nog heel wat tijd in beslag nemen. Niet alleen dat ik me bewust word dat ik eenzaam ben, maar ook dat ik aan mijn levenswerk nog heel wat te sleutelen heb. Dat proces gaat gepaard met periodes van onzekerheid en aan lummelen.

Ik kan mezelf pas persoonlijk ontwikkelen als ik mijn eenzaamheid durf te delen met een ander die mij dierbaar is. Eenzaamheid onder ogen komen werkt bij mij zo krachtig. Dan pas ervaar ik kracht door kwetsbaarheid en is eenzaamheid bijvoorbeeld een wonderbaarlijk mooi gereedschap om verder aan mijn missie te mogen werken.

Mijn missie met Jouw Interview is om alle mannen en vrouwen in Nederland hun ongekende kwaliteiten en mogelijkheden via interviewen te laten herontdekken!

Persoonlijke ervaring

Eenzaamheid is een persoonlijke ervaring. De een heeft meer betekenisvolle relaties of een groter sociaal netwerk nodig dan de ander.

Anderen kunnen moeilijk van buitenaf zien of je je eenzaam voelt. Zij zien lang niet altijd dat je ontevreden bent over je contact met je partner, vrienden, familie of andere mensen. Dat je het moeilijk vindt om relaties te verbeteren. Of zelfs de moed hebt opgegeven. Dit maakt eenzaamheid zo moeilijk in te schatten. Het is iets wat je alleen zelf kunt voelen.

Niet hetzelfde als alleen zijn

Eenzaamheid is niet hetzelfde als alleen zijn – het kan wel samenvallen. Wanneer iemand geen of nauwelijks sociale contacten heeft, spreken we van sociaal isolement.

Sociaal fundament

Sociale relaties met andere mensen zoals familieleden, vrienden en kennissen zijn belangrijke ‘hulpbronnen’ in het dagelijks leven. Ze vormen het ‘sociale fundament’ van elk mens en dragen bij aan het gevoel van een zinvol leven.

Taboe

Er rust nog steeds een taboe op eenzaamheid. Alsof het een schande is dat het jou overkomt. Terwijl het iedereen kan overkomen. Daar hoef je je niet voor te schamen. Maar eenzaamheid kan problematisch worden. Dan is het belangrijk er iets aan te doen.

Eenzaamheid is van alle leeftijden

Meer dan een miljoen Nederlanders voelt zich sterk eenzaam. Eenzaamheid is van alle leeftijden en komt voor onder alle lagen van de bevolking. Al loopt de één meer risico op eenzaamheid dan de ander, iedereen kan op enig moment in zijn leven met eenzaamheid geconfronteerd worden.

Gevolgen eenzaamheid

De invloed van eenzaamheid is groot. Zeker als het langdurig aanhoudt, kan eenzaamheid leiden tot gezondheidsrisico’s, minder meedoen in de samenleving en een gevoel dat welzijn of geluk tekortschiet.

Zelf mee aan de slag gaan

Het is belangrijk om er zelf mee aan de slag te gaan. Hulp van de omgeving kan helpen, maar uiteindelijk kun je zelf ook de eenzaamheid doorbreken.

Help! Ik ben een controlfreak

Tot een aantal jaren geleden verloopt mijn leven als in sneltreinvaart. Ruimte en tijd om situaties te verwerken ervaar ik nauwelijks. Laat staan ervan bij te komen. Hoezo op de rem trappen? Ik ben me absoluut niet bewust van het feit dat ik zelf op mijn rem kan trappen. Mijn leven hangt van activiteiten aan elkaar.

Maar ik vergeet pauze-momenten in te lassen. Ik ben een teaser en pleaser. Als ik echt mijn hart volg en wat minder mijn gedachten mijn leven laat bepalen, dan zie ik beter wanneer iets even kan wachten en wat nu belangrijk is om te doen of laten.

Ik maak mezelf wijs dat ik zoveel doe omdat ik me anders te pletter verveel. Het is leven van het ene uiterste naar het andere, en beide leveren hetzelfde ellendige gevoel van tegenstrijdigheid en niet begrepen worden op. Een intensiteit van ongelukkig voelen.

Maar het blijkt in de loop van de tijd dat ik vooral mezelf niet begrijp. Ik zit in een veranderproces, maar wil nog te veel controle houden over mijn leven. Ondertussen voel ik me dusdanig afgestompt en verveeld raken dat dat ook mijn privéleven danig beïnvloedt.

Ook doordat ik bijvoorbeeld avond na avond naar televisie-programma’s zit te kijken, die voor minstens de helft van de tijd, uit zich herhalende reclames bestaat. Tijd en ruimte voor stilte dus!

Mijn geliefde en ik besluiten de televisie de deur uit te doen. Lang leve Netflix en onze laptop. Ik raak weer wat vervuld door inhoud. Wanneer ik te gespannen ben en me continu zorgen maak over iets of iemand, dan breng ik mijn lichaam in hoogste staat van alertheid.

Mijn lichaam wordt zeer gevoelig, en daardoor raak ik makkelijk in paniek. Die angst is voor mij zo ongrijpbaar en eng. Mijn ademhaling wordt te hoog. Ik ga hyperventileren, en er ontstaat een paniekaanval.

Door deze angstgevoelens lukt mij niets meer. In gesprekken met vrienden blijkt bovendien dat ik met onopgeloste angsten rondloop. Dat ik angst voor de angst heb. Niet genoeg bevestiging krijgen, betekent voor mij op den duur een serie opgestapelde onzekerheden.

Die onzekerheden worden angsten. Vervolgens ben ik aan het hyperventileren, kan ik niet meer bij mijn gezonde bron komen en raak ik uitgeput. Dat is een belangrijke reden waarom ik vatbaar ben voor hyperventilatie.

Ik leef in een vicieuze cirkel en hol mijzelf ook nog eens uit. Na lange tijd en door veel oefenen heb ik minder zekerheid nodig van een ander. Zoals mijn beste vriend schrijft: ‘Jouw innerlijke schoonheid behoeft geen zekerheid, die is er gewoon.’

Ik kan genieten van de kassière die opkijkt en glimlacht omdat ze mij weer ziet. Datzelfde ervaar ik als iemand mij aankijkt. Ik vraag dan regelmatig wat voor leuks die ander heeft meegemaakt.

In overleg met mijn vrouw besluit ik ook na 25 jaar te stoppen met het werken in wisseldiensten. Wat een wijs besluit. Ik begin weer rust in mijn lijf te ervaren. Ik word niet meer geleefd door mijn gedachten.

Door alle inzichten die volgen, word ik vrijwel niet meer overvallen door paniekaanvallen.

Ik heb wel een extra stuk gereedschap ontwikkeld: minstens tweemaal per dag doe ik een tukkie, oftewel een powernap.

Even alles helemaal loslaten, anders vasthouden. Na ongeveer tien minuten ben ik weer helemaal fris in mijn hoofd.

Meestal ga ik dan even op de bank liggen. Ik zak dan even tien minuten weg, maar voordat ik echt in slaap val, sta ik op en vervolg mijn weg van die dag.

Deze tukkies blijven zorgen voor een natuurlijke rem. Deze onderbrekingen hebben als het ware mijn leven gered. Als ik onder minder spanning sta, dan ervaar ik minder stress, waardoor…

✅…mijn angst afneemt

✅…ik meer dingen zal durven

✅…ik meer ervaringen opdoe

✅…ik een voller leven krijg

✅…ik gelukkiger ben

Maar hoe subjectief is het begrip; gelukkiger zijn?

Ik vind een interessant artikel via HP-De Tijd; Hoe meet je geluk?

Onze kinderen zijn best gelukkig. Héél gelukkig zelfs, als je het vergelijkt met soortgelijke landen, zo meldt de World Health Organization (WHO). Maar is zoiets subjectiefs als geluk wel meetbaar?

Een verwend nest zal zichzelf desgevraagd niet zo snel ‘gelukkig’ noemen, terwijl een dankbaar kind zich al uiterst gezegend voelt als hij op de stoep mag ballen met zijn vriendjes. Geluk is dus een relatief begrip. En ook nog eens momentafhankelijk.

Want wat een twintigjarige gelukkig maakt (een avondje met vrienden clubben bijvoorbeeld), zal een zestigjarige weinig genot bezorgen.

Toch claimt de WHO, die berekende dat Nederlandse jeugd tot de gelukkigste ter wereld behoort, dat geluk meetbaar is. Hoe?

WHO Vooral gezondheid vindt het WHO heel belangrijk voor de geluksstatus. Fysieke gezondheid en gedrag, maar juist ook sociaal welzijn bepalen het geluk van een tiener. Zelfs als een kind armoede of andere slechte leefomstandigheden kent, kunnen ‘beschermende factoren’, soelaas bieden.

Een goede band met familie, vrienden, een prettige schoolomgeving en een fijne buurt zijn zulke factoren die maken dat een jongeling zich goed voelt, zegt de WHO in haar rapport.

Welzijn hangt ook niet per se samen met economische rijkdom: hoe rijk je familie is heeft namelijk niet zoveel invloed op je geluk. Wat wél invloed heeft, is hoe de rijkdom verdeeld is in het land waar je woont.

Bruto Nationaal Geluk, hoe geniaal gevonden?

In het Himalayastaatje Bhutan, één van de minst ontwikkelde landen ter wereld, gaat men nog verder in het meten van het welzijnsgevoel. Daar besloten ze ‘s lands rijkdom (of armoede) een jaar of veertig geleden maar niet meer weer te geven in een Bruto Nationaal Product, maar in het Bruto Nationaal Geluk (BNG).

Sinds 2005 gebruikt de Bhutaanse overheid de volgende negen pijlers om de voorspoed van hun bevolking te meten:

 ✔ psychologisch welzijn

 ✔ levensstandaard

 ✔ goed bestuur

 ✔ gezondheid

 ✔ onderwijs

 ✔ gemeenschaps-vitaliteit

 ✔ culturele diversiteit 

✔ tijdsbesteding

 ✔ ecologische diversiteit

Gemiddeld zijn de Bhutaanse geïnterviewden zo’n drie uur bezig met het invullen van een lijst met vragen op 33 indicatiegebieden verdeeld over deze negen pijlers (hier vindt je de excelfile mocht je jezelf willen testen), waarna de regering berekent hoe gelukkig haar onderdanen zijn.

In 2010 zat het BNG op 0.743, waarbij 0 slecht is en 1 goed. Wat viel op? Bhutaanse mannen zijn gelukkiger dan vrouwen, stadsbewoners gelukkiger dan plattelanders, en werklozen gelukkiger dan huisvrouwen, boeren en werknemers van grote bedrijven. Ongetrouwde en jonge mensen blijken het gelukkigst van allemaal.

Ook in ons land meten we geluk. Ruut Veenhoven, bekend als de ‘geluksprofessor’, houdt een database bij waarin hij gegevens verzamelt uit allerlei nationale onderzoeken en internationale vragenlijsten. Die vergelijkt hij en zo ontstaat een cijfer per land. Nederland krijgt van hem een 7,6; net ónder Canada (7.8) en net bóven Brazilië (7.5).

Naast onderzoeken met vragenlijsten zijn er nog de wetenschappers die geluk meten aan de hand van genen. Ben je de drager van een bepaald gen, dan heb je volgens hen twee keer zoveel kans op gelukkig zijn dan iemand anders die dat gen niet heeft.

Het gen helpt namelijk bij de verspreiding van serotonine, wat zorgt voor een gevoel van tevredenheid. Niet alleen nurture (koesteren), maar ook nature (natuur), speelt volgens deze wetenschappers dus een belangrijke rol voor een gelukzalig gevoel.

Het ‘meten van geluk’ lijkt een steeds serieuzere aangelegenheid te worden, waarvan we allemaal profiteren. Als we immers weten wat ons gelukkig maakt, kunnen we daar het beleid op aanpassen.

Maar alle ‘objectieve’ metingen ten spijt: als je puppy wordt aangereden, je baas je ontslaat of je lievelings-oom komt te overlijden, ben je nog steeds gewoon diep ongelukkig. Hoe goed de objectieve omstandigheden misschien ook zijn.

Dat vergeef ik je nooit

Vergeving is volgens de algemene opvatting het iemand niet meer kwalijk nemen van een ernstige daad. Vergeven wordt dan gedaan door diegene die geestelijk of materiële schade heeft geleden.

Bron; Wikipedia

Een hindoe wiens zoon door een moslim was vermoord, zocht Mahatma Gandhi op en vroeg; “Hoe kan ik de moslims ooit vergeven?. Hoe kan ik ooit weer vrede vinden, nu mijn hart zo vol haat zit jegens degenen die mijn eigen kind hebben vermoord?”

Gandhi raadde de man aan om een kind van de vijand te adopteren, dat wees was geworden, en dit als zijn eigen kind op te voeden.

Ik kan jou niet vergeven

Zelf heb ik tussen mijn 20e en 40e levensjaar, een aantal mensen intens gehaat. Zoveel onrechtvaardigheid kan ik niet verwerken. In plaats daarvan ontwikkel ik een niet te stoppen haat. Maar waarom eigenlijk? Waar komt die haat vandaan? Wat zegt dat over mij?

In oktober 2011 krijg ik de diagnose, dat ik af en toe last van mijn bipolaire stoornis zal hebben.

Als ik verder terugkijk op mijn leven, dan kan ik gerust stellen dat ik mijn hele leven te regelmatig lijd onder extreme stemmingswisselingen, maar daar nooit vat op krijg. Nu heeft het beest een naam en beginnen we (mijn dierbaren en ik), te werken aan mijn herstel. Ik accepteer nu ook makkelijker hulp, ik ben zo uitgeput!

En dan te bedenken dat je met een bipolaire stoornis kampt met een tekort aan een zout-element met de naam lithium-carbonaat. Ik maak het te weinig aan, waardoor ik ter compensatie lithium slik. Doe ik dat niet, dan ga ik van extreem vrolijke gedragingen, naar diep depressieve. Dat is echt overleven geblazen.

Tijdens mijn herstel maakt mijn mindset ook een enorme ontwikkeling door. Ik ben zo dankbaar dat ik nog leef. Ik realiseer me dan hoe ik voor mijn diagnose in het leven sta, en hoe ik merk dat ik verander, meer bewust ga leven. Dat voelt verrijkend!

Mijn persoonlijkheid in combinatie met mijn fysieke gesteldheid, heeft mij zo lang in slachtoffer-stand gehouden. Alles en iedereen in mijn omgeving heeft het verkeerd gedaan. Ik wijs zo gemakkelijk met mijn vinger, gericht op een ander, Ik verzuur en ben vaak onaangenaam en irritant tegenover mijn medemens.

Met het herstel komt ook mijn rust weer terug. Welleswaar met veel vallen en opstaan, maar wel gestaag, voel ik me opknappen. Wat zouttekort niet met mensen, met mij, kan doen. Ik denk direct aan suikerziekte, ik snap dat ineens allemaal veel beter.

Als mensen niet goed genoeg staan ingesteld op insuline, kunnen zij hele rare gedragingen vertonen. Insuline en lithium carbonaat, LEVENSREDDERS!

Mijn persoonlijke ontwikkelingen verlopen, zoals eerder gemeld, als in een sneltreinvaart. Het eerste wat ik ben gaan inzien, mede dat ik tot rust aan het komen ben, dat ik een behoorlijk aantal vals beschuldigt heb. Dat is zo’n vreselijk besef.

Toch, als ik zo regelmatig last heb gehad van de bipolaire stoornis, is de schade uiteindelijk te overzien. Maar hoe ga ik met deze inzichten om? Waar moet ik in godsnaam beginnen met excuses te maken voor mijn gedrag, en hoe doe je dat?

Bipolair zijn betekent voor mij ook extra gevoeligheid, een zevende zintuig, die juist van pas kan komen, als ik de confrontaties aanga. Als ik in balans ben, voel ik heel snel aan hoe mensen in elkaar zitten; wat voor bedoelingen hebben ze, en vooral kijk ik dwars door maskers heen.

Elisabeth Kübler-Ross,

om een volmaakt leven te kunnen leiden, dienen we te vergeven. Vergeving is dé manier om krenkingen en kwetsuren te laten genezen, en de band met anderen en onszelf te herstellen. We worden allemaal wel eens gekwetst. We verdienen dit niet, maar de pijn of het verdriet voelen we wel degelijk. En als we eerlijk zijn, dan moeten we toegeven dat we zelf vrijwel zeker anderen ook wel eens kwetsen. Het probleem is niet zozeer de krenking zelf, maar dat we deze niet kunnen of willen vergeten. Daarom blijft de krenking pijn doen. We lopen in het leven voortdurend dergelijke kwetsuren op, en zijn niet getraind om ermee om te gaan. Op dat moment is vergeving belangrijk. Vergeving is een keuze.

Vaak heeft deze 7e eigenschap (intuïtie in het kwadraat), mij overprikkeling opgeleverd. De hoeveelheid intense indrukken is dan zo groot, dat ik ze niet voldoende kan filteren. Alle gevoelens gaan dan door elkaar heen lopen, en ik raak geprikkeld, zonder enige vorm van gezonde focus.

Met als gevolg dat ik me niet gehoord of gezien voel. En daar zit mijn knelpunt. Ik ben dan terecht gekomen in een vicieuze cirkel en hol mezelf steeds verder uit. Gelukkig besef ik het gebruik van mijn negatieve mechanisme steeds sneller. Nu kan ik makkelijker ingrijpen.

Dat houd in dat ik me realiseer dat ik eerst mijzelf zal moeten vergeven, wil ik in staat zijn een ander te vergeven. Of nog lastiger, ik zal leren mijzelf te vergeven, zodat een ander de ruimte voelt om mij te begrijpen en als ik mazzel heb, te vergeven.

Elisabeth Kübler-Ross, vergeving kan ironisch genoeg ook een egoïstische daad zijn, omdat ze belangrijker is, voor degene die verwond werd dan voor degene die verwondde.

Stervende vinden vaak een soort vrede die in hun leven ontbrak, omdat sterven laten gaan betekent; en dat geldt ook voor vergeven. Als we niet vergeven, blijven we zitten met oude wonden, krenkingen en boosheden. We houden het ongelukkige deel van ons verleden levend en geven voedsel aan onze wrok. Als we niet vergeven, worden we slaven van onszelf

Ik vind het heerlijk om te schrijven, dus besluit om een plan te gaan schrijven, een plan van sociale aanpak. Alleen al het met het plan bezig te zijn werkt helend. Mijn overzicht komt terug en ervaar voor het eerst in jaren weer focus.

Die gebruik ik om in het plan gedetailleerd te beschrijven welke mensen ik mijn excuses wil gaan maken. De betreffende confrontaties van toen schrijf ik op, als een soort levensmoment in een notendop. Op het moment dat ik 1 pagina vol heb geschreven, schrik ik me rot. Wat heb ik veel mensen onheus bejegend.

Toch blijf ik vol goede moed, het mag niet als excuus dienen, maar mijn onwetendheid over het af en toe last hebben van een bipolaire stoornis, helpt mij enorm om gefocust te blijven. Deze stoornis heeft mij met zekere regelmaat de afgrond in laten donderen. Dan krijg ik steeds weer steun en toeverlaat van een handje vol intimi. Zij zijn als een soort van alternatieve ‘guardian-angels’.

Voor de rest leef ik grotendeels in eenzaamheid. Ik blijf zo vriendelijk en sociaal mogelijk tegenover andere mensen. Het is helaas een masker, ik ervaar mezelf als een vreemde eend in de bijt. Maar ik zie licht aan de horizon.

De lange lijst word door mij ingekort, tot meest urgente excuses! Als alles uitgeschreven is, maak ik een planning in mijn agenda. Dit zorgt ervoor dat ik een ritme ontwikkel, waarin ik niet teveel hoef na te denken. Het enige dat echt nodig is, is dat ik voldoende rust heb genomen, voordat ik bij deze gekwetste mensen langs ga. Mijn rust zorgt hopelijk voor makkelijker begrip, en vergeving.

Mijn insteek is en blijft excuses die ik ga maken. Wat daar uit voortkomt is het minst belangrijke. Hoewel, eerlijk gezegd zou het hartverwarmend zijn, als zij mij kunnen vergeven. Ik ga op reis, mijn eerste excuses gaan gemaakt worden.

Ik voel me wat nerveus, maar op mijn gemak als ik aanbel. Het duurt even voor de deur opengaat. De betreffende persoon schrikt zich een hoedje en kijkt niet blij, laat staan ontspannen. Tranen wellen op, ik veeg ze weer weg en let op mijn ademhaling. Het gezicht van de ander ontspant enigszins, en ik voel ruimte om mijn excuses aan te bieden.

De eerste zit erop, en mijn excuses zijn geaccepteerd, wat een opluchting. Gelukkig heb ik besloten om, om de dag mijn lijstje te volgen. Het helpt enorm dat ik de rust in mijzelf zoek, en mezelf vergeven heb. Zodoende ervaar ik een oprechtheid in mezelf, waardoor mijn masker niet meer nodig is. Op een aantal na, heeft iedereen mijn excuses zeer op prijs gesteld. Een nieuwe wereld gaat voor me open, en terwijl ik dit schrijf voel ik de pijn van toen even. Mijn tranen van opluchting nemen het al gauw over!

Elisabeth Kübler-Ross, vergeving heeft veel te bieden, onder andere dat gevoel van volmaaktheid dat, naar we stellig dachten, permanent door de boosdoener van ons weg was genomen. Het beidt ons de vrijheid om weer te zijn wie we zijn. Iedereen verdient een kans om zichzelf en zijn of haar relaties een nieuwe start te geven. Die kans is de magie van vergeving. Als we anderen of onszelf vergeven, vinden we genade. Zoals een bot na een breuk sterker is dan voor het brak, zo kunnen onze levens sterker zijn wanneer de vergeving onze wonden heelt.

Slotwoord;

Pas als ik me bewust ben geworden van mijn onmacht, onwetendheid en angst, kan ik mezelf vergeven. Ik kom tot besef dat mijn gevoelens zijn voortgekomen uit oordelen. Ik veroordeel een ander, zonder zijn of haar situatie echt te kennen. Mijn eigen gecreëerde slachtofferschap gebruik ik als excuus om een ander te kwetsen. Niet zozeer expres, maar ik kan het niet laten. De ommekeer vind plaats als ik hulp krijg en ruimte ervaar, mijn gedrag onder een loep leg en me ten diepste schaam. Mijn sterrenbeeld is ook nog eens Schorpioen. dat doet me denken aan een verhaaltje.

Ken je het verhaaltje van de kikker en de schorpioen?

De schorpioen staat aan de rand van een rivier en wil graag naar de overkant. Maar ja, een schorpioen kan niet zwemmen. Hij kijkt om zich heen en ziet een kikker. Bij de kikker aangekomen vraagt de schorpioen of hij op de rug van de kikker, mee naar de overkant mag. De kikker reageert verbaasd; “Als ik dat doe dan steek je me onderweg in mijn rug en zal ik sterven”.

Maar beste kikker dat is toch niet logisch, als jij verdrinkt, dan verdrink ik ook. Ik zal je dus zeker niet steken. De kikker is overtuigd, en neemt de schorpioen op zijn rug. Halverwege voelt de kikker een venijnige steek en zegt direct tegen de schorpioen, dat ze nu allebei zullen verdrinken. “Waarom heb je dat gedaan?” En de schorpioen zegt; Ik kan er niets aan doen, het is mijn natuur”.

Mijn ervaring is gelukkig dat nare situaties, zich weer ten goede kunnen keren. “Dat vergeef ik je nooit”. Zo luidt de titel van dit artikel. Door met de figuurlijke billen bloot te gaan, mijn proces daarin heb gerespecteerd, heb ik mezelf vergeven.

En daardoor is er ruimte vrijgekomen, ook bij de betreffende anderen. En in 99% van de situaties, ben ik vergeven. En ik vergeef die 1%, die mij om de één of andere respectabele reden, niet hebben kunnen vergeven. Daar zijn en blijven we mensen voor.

Word ook zichtbaar

In mijn Houttuin, een buitenwerkplaats aan de rand van een boerenerf, weet ik van te voren vaak niet wat ik ga doen.  Ik pak uit de houtwal een mooi stuk hout en ik ga aan de slag, zonder te weten wat er uit een gevonden stuk hout, zal ontstaan. Ik ben aan het beeldhouwen.  

De Houttuin werkt als een onderzoeksruimte in de buitenlucht. Ik sta letterlijk zonder muren om mij heen. Zo open en bloot op het boerenerf, voel ik me kwetsbaar, iedereen kan me tenslotte bezig zien en horen. Er komt regelmatig een onwaarschijnlijke rust en gevoel van vrijheid over me heen. Ik ‘speel’ dan onbevangen als een kind, in een Houttuin zonder muren. Magisch!

Er opent zich een kracht in mezelf die ik niet eerder heb gekend. Een authentieke, eerlijke kracht die mijn kwetsbaarheid omarmt.  

Ik ervaar ruimte in mijn hoofd en lijf, ruimte voor compassie en liefde. Kwetsbaar zijn is echt en puur zijn, tussen 2 momenten door. Ik deel dan mijn gevoel in dat tussen-moment met een ander, bijvoorbeeld; mijn onrust, blijheid, onzekerheid of dankbaarheid.

Ik ben van 1965 en een groot deel van mijn leven heeft in het teken gestaan van angst en paniek aanvallen. Totdat het hyperventileren tussen 1990 en 2000, als gevolg van die panische angsten, mij zo uitgeput heeft dat ik letterlijk om hulp schreeuw.

Die hulp komt er in de vorm van ademtherapie. Ervaringsdeskundigen ondersteunen mij in het weer opnieuw leren ademen, vooral vanuit mijn buik. Als het 2000 is ontmoet ik ook nog eens de liefde van mijn leven José.

Ik weet dan nog niets van de bipolaire stoornis, waar ik regelmatig last van blijk te hebben. Die diagnose is pas in oktober 2011 gesteld.  

Na veel vallen en opstaan en vooral door mijn perfectionisme met steeds kleine stappen los te laten, krijg ik mijn ademhaling definitief in balans.  

Samen met José en mijn kinderen, hervind ik mijn zin in het leven, en ontdek ik de helende werking van schrijven, en het delen van levensverhalen.

Ik besluit een autobiografie over mijn levenservaringen te gaan schrijven en voel me inmiddels bevrijd van mijn ideaalbeeld. Na het publiceren van Bipolair, mijn geheim over leven, volgen er lezingen en presentaties.

Er gaat een nieuwe wereld voor me open; spreken voor een klein publiek! Door me kwetsbaar op te stellen, hoef ik dus nergens meer aan te voldoen, Ik ben wie ik ben, en dat voelt helemaal ok.

Nu ik kwetsbaar durf te zijn, heb ik een intiemere relatie met José, vrienden, mijn kinderen en familie. Deze instelling is van grote invloed geweest op mijn werk: ik ben productiever, creatiever en laat mijn intuïtie spreken. De rem is weg, ik ben vrijer van belemmerende overtuigingen

Al die overtuigingen. Denk zelf maar eens terug aan iets waar je vroeger heilig in geloofde, en nu niet meer.

Sommige overtuigingen zijn handig, en sommige zijn niet meer houdbaar en dus onhandig en vooral belemmerend in je dagelijkse leven. Meestal heb je het zelf niet eens door, dat je hiermee jezelf tekort doet.

Laat je niet afleiden bij jouw volgende schrijf-stappen. er is tijdens het schrijven geen ruimte voor belemmerende overtuigingen, zoals;

 Iedereen moet mij aardig vinden

Goedkeuring van anderen is belangrijk voor je. Je laat je leiden door wat anderen van je denken. Kritiek maakt je onzeker. Je probeert iedereen te vriend te houden. Je kunt jezelf geen slechte dag of een slecht humeur toestaan.  

 Herken je dit? Dan kan het helpen om je overtuiging om te vormen naar: Ik kan beter mezelf respecteren dan afhankelijk te zijn van het respect van anderen. Of: Ik ben een waardevol mens, wat anderen ook over mij denken.

 Ik mag geen fouten maken

Je steekt nodeloos veel tijd en energie in het vermijden van fouten. Je krijgt last van faalangst. Faalangst is perfectie! Je veroordeelt jezelf op basis van een fout. Je verwacht van anderen ook dat ze perfect zijn en wordt hierdoor veelvuldig teleurgesteld.   Je moet presteren om je de moeite waard te kunnen voelen.   Mag je geen fouten maken? Vervang die gedachte maar door: Ik mag fouten maken. Of: Van je fouten kun je leren.

 Alles moet precies gaan zoals ik wil

Je kunt er heel slecht tegen als dingen tegenzitten. Als iets niet meteen lukt, raak je van slag of word je boos. Je probeert altijd je zin door te drijven. Je maakt je onnodig druk over dingen die niet te veranderen zijn.   Ja! Deze herken ik bij mezelf. Ik wil altijd graag dat dingen op mijn manier gaan. Dus ik moet vaak tegen mezelf zeggen: laat het los, de dingen zijn zoals ze zijn.   Of: als ik het niet kan veranderen, dan heeft het ook geen zin om me er druk over te maken.

 Alle ellende wordt veroorzaakt door factoren buiten mij

Jij kunt er niks aan doen. Je zult sterk de neiging hebben om anderen verantwoordelijk te stellen voor het onheil dat je overkomt. Dit is de slachtofferrol.  

Vorm hem om door te denken: het zijn niet de gebeurtenissen die mij in de problemen brengen maar het is mijn interpretatie daarvan. Of: wat is mijn aandeel in dit geheel en wat kan ik dan wel doen?

 Ik ben zoals ik ben en dat zal altijd zo blijven

Je kunt er niks aan doen, dit is wat het is. Je neemt geen verantwoordelijkheid voor de manier waarop je je gedraagt en hoe je je voelt. Wanneer iemand je op je gedrag aanspreekt, doe je het af met “Zo ben ik nou eenmaal”.  

Deze uitspraak kom ik onder andere in mijn interview-werk in vele vormen tegen. Als je deze gedachte herkent, vorm hem dan snel om, want dat zal je veel nieuwe mogelijkheden geven! Dus dat ik de dingen tot nu toe zo gedaan heb, betekent niet dat ik dat altijd zo zal moeten blijven doen. Of: anders denken, is anders doen. Of: als jij het kunt, kan ik het ook leren.